• აბა, უყურე, აბა, უყურე… რა ხდება? ეს ქვეყანა ჩალით გადაუხურავთ.
  • ლარზე ამბობ?
  • არა, „იუვენტუსზე“.
  • ეგ თითქმის ერთი და იგივეა.
  • რატომ?
  • ორივე დაეცა. ორივე ნიჩიაშია.
  • არა, ლარი უფრო წამხდარია.
  • ეგ ვისთვის როგორ.
  • როგორ და როგორ. „იუვენტუსს“ ჯერ კიდევ შერჩენია შანსი, ლარს კი არანაირი შანსი არა აქვს.
  • ეგრე, „ბარსელონა“ უფრო დაცემულია, ვიდრე ლარი.
  • შეუძლებელია.
  • შეუძლებელი სულაც არ არის. მე გეტყვი რაც არის შეუძლებელი.
  • რა?
  • შეუძლებელია, ჩვენთან თუნდაც ერთლარიანისხელა „იუვენტუსი“ არსებობდეს.
  • გეთანხმები, მაგრამ სულ არაფერს მაინც ასე სჯობს.
  • შენ წარმოიდგინე, ლარზე საზოგადო მოღვაწეები კი არა, ფეხბურთელები რომ ეხატოს.
  • ოღონდ, დღევანდელი ფეხბურთელები.
  • გაუფასურება მაშინ გენახა.
  • საერთოდ აღარ გვექნებოდა ფეხბურთი.
  • თუ ფული?
  • ფული თავისთავად.
  • ერთი რამე მოვიფიქრე, რონალდოს უნდა დავურეკო.
  • რატომ?
  • გრანტი გამოგვიყოს.
  • რა უნდა გამოგვიყოს?
  • გრანტი.
  • გრანტს როგორ გამოგვიყოფს, გრანტი ხომ მოკვდა?
  • გაზასავით ლაპარაკობ.
  • კაპიტან გრანტზე გეუბნები.
  • არა, კაცო. გრანტი ფულის ჩუქებას ნიშნავს. რონალდოს შეუძლია ჩვენი გადარჩენა.
  • კიდევ ვის შეუძლია?
  • ყველას, ვისაც არ დაეზარება, დაჟე „მანჩესტერ სიტის“.
  • ეგ რომელია?
  • ეგ ის არის.
  • ა, ის?
  • ჰო, ის. რომ დაგვაქცია.
  • აბა, ეგ რას გადაგვარჩენს?
  • მისმინე, „გალათასარაი“ რომ ჩამოვიყვანოთ?
  • რად გვინდა?
  • წითელ-ყვითელია. ფერადს მაინც შევხედავთ რამეს.
  • მოიცა, შენ შავ-თეთრი ტელევიზორი გაქვს?
  • არა, მაგრამ ბოლო დროს ყველა ფეხბურთი შავ-თეთრად ჩანს.
  • გაფუჭებული ყოფილა.
  • არა, მგონი ფეხბურთია გაფუჭებული.
  • შენ, ეტყობა, „იუვენტუსის“ თამაშს უყურე და იმიტომ გეგონა შავ-თეთრი.
  • არა, ნაღდად შავ-თეთრი იყო, „ნიუკასლზე“ შავ-თეთრი.
  • ესე იგი, ძველი ფეხბურთი ყოფილა.
  • კი, იქნებოდა ბრეჟნევის ხნის.
  • ის მომეწონა, გამოგვიყოფენო. ისევ გამოყოფაზე მითხარი.
  • რა გითხრა?
  • კიდევ ვინ გამოგვიყოფს?
  • ვისაც არ დაეზარება.
  • და გაზა?
  • რა გაზა?
  • გაზა არაფერს გამოგვიყოფს?
  • გაზას ენის გამოყოფა უყვარს.
  • მერე გამოგვიყოს. ეგეც საქმეა.
  • არ იცის სად ვართ და როგორ გამოგვიყოს?

05.12.1998

წილი
წინა სტატიავაისი და 23
შემდეგი სტატიაროგორ მოატყუეს ზლატანი
გიო ახვლედიანი
გიო ახვლედიანს „სარბიელში“ ხუმრობით ცოცხალ კლასიკოსს ვეძახდით, თუმცა რაღა ხუმრობით, ერთი კრიტიკოსის აზრით, 90-იანი წლების ქართული პროზა გიო ახვლედიანის, იგივე აკა მორჩილაძის დროება იყო. „სარბიელში“, მაგალითად, ინგლისური პრემიერლიგის ამბებს მიმოიხილავდა ირაკლი გამყრელიძის ფსევდონიმით, საკრივო ამბებს კი ალბერტ ხაჩატურიშვილის სახელით. მეტწილად ცხოვრობს ლონდონში, „სარბიელში“ მუშაობისას კი მის ოთახში, კედელზე მიჭედებულ ლურსმანზე ეკიდა ჰოლმსისეული სამონადირეო ქუდი.